'Umutlarına tutun.'
Gözlerin, Yakup sabrıyla seyreylediği bir direnişle karşılasın sıkıntılarını.
Kalbin, kuyularda  ümidini diri tutan Yusuf’un çaresizliğiyle beklesin kurtuluşunu.
Düşüncelerin, iffetine suskunluk yeminleri etmiş Meryem kadar sessiz anlatsın masumluğunu.Özlemlerin,Medine’de Muhammed(sav)'in gelişini bekleyen insanların coşkusuyla karşılasın vuslatını.
~
'Düşüncelerine tutun.'
Kendi vicdanının yargıcı,kendi günahının tövbekarı ol.
Kendi acısının sabredeni,kendi sıkıntısının ilacı,kendi dertlerinin dermanı ol.
Kendi yalnızlığının dostu, kendi cümlelerinin anlamı,kendi sessizliğinin sesi ol.
~
'Kalbine tutun.'
Hayatın sana bırakılan sokaklarına, karmaşık duygularını kapıların arkasına kilitleyerek çık.
Bütün yürüyüşlerin, bütün yolların sonu kendinde bitsin.
En çok da kendine özlem duy. Aynada gördüğün yüzün, kalbindeki senden başkası olmaması için özlemlerine tutun. Yol uzun, vakit kısa.
Zamanın hayat törpüleyen basamaklarından, ömrünün son durağına esenlikle gitmek istiyorsan, en çok kendini özle. En çok kalbine, kendine tutun.
~
Çünkü;
Hayat bilmeli ki aslolan, Muhammed’in (s.a.s) Hira’dan hayatın merkezine indirdiği cümlelerin oluşturduğu yankıdır.
Hayat bilmeli ki aslolan, ölümün gözlerine yaşarken bakabilmektir.
Hayat bilmeli ki aslolan, kalbinin gerçek sahibine sımsıkı tutunmaktır.

~ ~ ~

Nurdal DURMUŞ

/Söze Tahammül & Yüke Tahammül/

Adamın birine;

"Neden insan ağır yük taşımaya dayanıyor da, ağırlık veren bir adamın sözlerine tahammül edemiyor?" diye sordukları zaman o zât şöyle demiş:

-Yük taşırken insanın bütün organları birbirine yardımcı olur. Fakat ağırlık veren adamın sözleri, vücudun dayanma gücü olmaksızın yalnızca rûha yüklenir.
Kabul etmek lâzım ki; ruh da tek başına böyle bir ağırlığa dayanamaz...

Eflâtun'a iki soru sorulmuş. Birincisi:
-İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nelerdir?
Eflâtun tek tek sıralamış:
-Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki, çocukluklarını özlerler..Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için para öderler.. Yarından endişe ederken bugünü unuturlar. Dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar..Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler..
Sıra gelmiş ikinci soruya;
-Peki ne öneriyorsunuz?
Bilge hekim yine sıralamış:
-Kimseye kendinizi sevdirmeye kalkmayın. Yapılması gereken tek şey sadece sevilmeye bırakmaktır. Önemli olan, hayatta en çok şeye sahip olmak değil, en az şeye ihtiyaç duymaktır. Sizi seven çok kişi vardır ama onlar duygularını nasıl ifade edeceklerini bilmeyebilirler.
Bazen başkaları tarafından affedilmek yetmez, siz de kendinizi affetmelisiniz...

~.~.~

Kardeşim;

İstiyorsan hak,
Açma ağzını Allah emri dışında.
Varsa haberin o ebedî diri Hak’dan,
Vur ağzına sükût mührünü.

Oğlum (Kızım);

Kulak ver öğüde.
İstersen kurtuluş, Sus!
Kim konuşursa çok, olur gönlü siyah.
Akıllıların işi susmak, cahillerin işi unutmak.
Vaciptir susmak yalan ve gıybet etmeden;
Aptaldır konuşma heveslisi.

Kardeşim;

Bir şey söyleme Allah'ı övmekten öte.
Anma Hak adını çalıp çırpmak için.
Talan olur her şeyi, konuşma heveslisinin.
Aden incisi olsa da, ölür gönül çok konuşma yüzünden.

Ey rezillik peşinde koşan!
Yaralıyorsun gönül çehresini.
Haydi, hapset dilini ağzında.
Kes umudunu artık mahlûkattan.
Kuvvet hasıl olur gönlünde, kendi kusurlarını görenin.

~ ~ ~

           Şeyh Ferîdeddîn ATTÂR